Verhaal

Jong ontworpen is oud gedaan

Leestijd: 3,5 minuten
Wessel Geysels

Al van kinds af aan wil Wessel Geysels architect worden en hij is goed op weg. De student Bouwkunde liep stage bij SUS-Ateliers, waar hij hielp met de realisatie van het Natuureducatiecentrum de Hooge Nesse in Zwijndrecht.

Protest

De Hooge Nesse is een opdracht die we twee jaar geleden hebben gekregen van een stichting. In Zwijndrecht was bij de haven een groot gebied waar al het slib werd gedumpt. Daar is protest over gekomen vanuit de bewoners. Ze wilden die hoop zooi niet zo dicht in de buurt, het moest daar weg. Daar hebben ze gelijk in gekregen, waarna de gemeente er vijf meter schoon zand overheen gooide, een hek eromheen zette en het gebied met rust liet.

Nieuwe natuur

Zodoende kon het gebied zich in alle rust ontwikkelen tot een florerend natuurgebied, dat vind ik wel bijzonder. Als je naar Rotterdam kijkt, is dit het eerste natuurgebied dat voorkomt zo dicht bij de stad. Allerlei bijzondere diersoorten zijn zich daar gaan vestigen. Dieren die je voor de rest weinig ziet, hebben daar ineens hun plek gevonden. Dat bracht de bewoners verder in beweging. Ze vonden dat het gebied gereserveerd moest worden en dat er aandacht aan moest worden besteed. Toen is de stichting Hooge Nesse opgericht.

Overdonderd

De stichting kreeg zelfs een budget waar ze allerlei klimtoestellen, een speelbos en een bezoekerscentrum  mee konden opzetten. Voor dat laatste hebben ze bij SUS aangeklopt. Het was de bedoeling dat het nieuwe gebouw de ecologie niet zou storen, maar juist stimuleren. Het ontwerp is daarop afgestemd en smelt volledig samen met de natuur. Toen de studenten het ontwerp presenteerden, waren de bewoners helemaal overdonderd en enthousiast.

Het ontwerp is heel bijzonder, omdat het heel ver gaat in het koppelen van stromen. Water wordt hergebruikt en elektriciteit wordt opgewekt via windmolens en zonnepanelen en opgeslagen in autoaccu’s.

Entree

Het gebouw fungeert gelijk als ingang, want het gebied moest toegankelijker worden voor bezoekers. Het dak is een boog van gras waar mensen overheen kunnen lopen. In het gebouw is een klaslokaal en een expositieruimte met een glazen kas eromheen waar bezoekers ook wat kunnen drinken. Het centrum is ook bedoeld om bijvoorbeeld kinderen voor te lichten over het gebied en de dieren die er leven. Daarna neemt de boswachter ze mee naar buiten en leidt ze rond.

Vooruitstrevend

Het meest vooruitstrevende van het ontwerp is dat de warmte wordt onttrokken van een persleiding die vlakbij het gebouw loopt. Verder is het ontwerp sowieso bijzonder, omdat het heel ver gaat in het koppelen van stromen. Water wordt hergebruikt en elektriciteit wordt opgewekt via windmolens en zonnepanelen en opgeslagen in autoaccu’s. Daarnaast versterken de toegepaste ‘biobased’ materialen de ecologie van het gebied.


Inkoop

Gerard Scheele heeft het ontwerp gemaakt en is de projectleider vanaf het begin. Tijdens mijn stage heb ik hem daar veel in ondersteund. Ik heb de inkoop geregeld. Dat betekent met leveranciers om de tafel zitten, vertellen hoe cool het project is en waarom ze mee moeten doen. Dat werd wel leuk ontvangen; een paar studenten die echt wat gaan bouwen op zo’n revolutionaire manier.

Energievraag

Ook de hele energievraag van het gebouw heb ik aangepakt. Ik heb gekeken wat voor windmolens en pv-panelen we moesten toepassen en hoe. Toen heb ik berekend hoeveel ze gaan opwekken en een windsimulatie uitgevoerd om de plaats te bepalen voor de twee windmolentjes. Dan hebben we het over molens van maar liefst 10 meter hoog. Dit heeft veel opgeleverd voor het project.

“Zoek het maar uit en ga aan de slag. Doe maar iets wat nog nooit is gedaan.” Dat werkt erg motiverend.

Op je bek gaan en leren

We hadden aardig wat verantwoordelijkheid, maar dat vond ik fijn. Daar leer je heel veel van en het werkt goed. Het is best pittig soms, dan moet je bedenken hoe je bepaalde dingen gaat aanpakken. Soms moet je nou eenmaal een keer op je bek gaan voor je het leert. Ik zat een keer in een gesprek met een leverancier en dat was allemaal leuk en aardig, maar op een gegeven moment wilde hij toch wel weten wat ik precies van hem verwachtte. Het werd me wat heet onder de voeten, want precies dat was ik even kwijt. Ik heb het me geen tweede keer laten gebeuren.

Kajakclub

Los van de Hooge Nesse mocht ik ook meedoen met een ontwerpopdracht voor de kajakclub in Rotterdam. Dat hebben we gedaan met Gerard, twee afstudeerders en ik. Zij waren allemaal 26 of 27 en ik ben nog maar 19, dat was heel leuk. In een pressure cooker van een week werkten we uitsluitend daaraan. Uiteindelijk gaven we een presentatie om trots op te zijn. Dat was echt kicken. Het viel wel tegelijk met Hooge Nesse, maar daar heb ik me gedurende die week van afgesloten. Daarnaast heb ik er thuis ook veel aan gewerkt.

Ondernemende sfeer

De manier van werken bij SUS-Ateliers sprak me enorm aan: “Zoek het maar uit en ga aan de slag. Doe maar iets wat nog nooit is gedaan.” Dat werkt erg motiverend. Er hangt een heel ondernemende sfeer. Je krijgt de vrijheid, maar wordt ondertussen ook goed gestuurd om dingen te bereiken. Dingen neer te zetten waar je trots op kan zijn. Degenen die bij SUS komen, blijven plakken. En dat ga ik ook wel doen, denk ik.

Bouwkunde

Wil je meer weten over de opleiding Bouwkunde?

Bezoek de website van Hogeschool Rotterdam

Wil je op de hoogte blijven?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief