Story

Onderwatergeluiden

Leestijd: 3,5 minuten
Ina Simic

Ina (Ines) Simic is afgestudeerd bij de opleiding Informatica en heeft een softwaresysteem ontwikkeld waarmee levens gered kunnen worden. Ze heeft inmiddels al drie publicaties geschreven, waarmee ze zelfs interesse heeft gewekt bij bedrijven in de VS. Voor haar classificatie van onderwatergeluiden heeft Ina de Hogeschool Rotterdam Bachelor Award 2017 gewonnen. Na haar studie is ze een eigen bedrijf begonnen: Viralcom.

Kennis halen

Tijdens mijn minor Big Data kwam ik in contact met Kees Pieters en docent Hans Manni, die mij introduceerden bij het project Aquabots. Daar heb ik toen aan meegewerkt. Zo kwam ik erachter dat er veel meer doorgroeimogelijkheden zijn dan ik dacht. Dat er allerlei kenniscentra zijn waar je meer kennis vandaan kunt halen. Mijn afstudeerproject heb ik bij RH Marine (voorheen Imtech) gedaan, waar ik een ‘voice operated autopilot’ heb gemaakt, een systeem waarmee je met je stem een boot kunt besturen. Met de kennis van mijn minor en mijn afstudeeropdracht ben ik verder gegaan met mijn eigen project bij RDM Centre of Expertise over onderwatergeluiden.

Classificeren

Mijn product bestaat uit een pakket software. Dat bestaat weer uit een sound lokalisator en het classificatiesysteem. Het classificeren gebeurt op basis van een sensor die geluiden oppakt van van alles; mensen, dieren, schepen, vogels, vuilnis. Het is dan aan de software om daar een label op te ‘plakken’. Dus wat is dat voor geluid en waar komt het vandaan? Je brengt de omgeving volledig in kaart aan de hand van die verschillende labels rondom het schip.

Gaan en doorgaan

Na mijn afstuderen ging ik door een vervelende periode, want ik werd ziek. Ik wilde wel wat nuttigs doen met mijn tijd en niet bij de pakken neerzitten. Dus ik ging door met het onderzoeken en ontwikkelen van maritieme toepassingen. Ik zat bijna iedere dag in Innovation Dock, ging samenwerken met zelfstandige ondernemers en samen hebben we heel veel geleerd. Ik met mijn software en zij met hun producten. Dat was een hele goede combinatie, omdat ik mijn eigen kennis heb kunnen toepassen op echte producten en zo de mogelijkheden van mijn software heb kunnen uitbreiden.

CHRRB

Ik werk nu mee aan CHRRB, de Customisable Hydrophonic Rescue and Recovery Badge. Dat project is een samenwerking tussen Hogeschool Rotterdam en enkele zelfstandige ondernemers, waaronder ik. Mijn input daarvoor is het classificatiesysteem. CHRRB is een badge waarmee je drenkelingen kunt lokaliseren. In die badge zit een chip die geluid uitzendt op een bepaalde frequentie. Dan pikt mijn systeem dat geluid op, waardoor hij exact kan vinden waar je bent.

Onder water

De frequenties zijn alleen onder water te horen. Daar is het spectrum veel duidelijker dan boven water, dus is het beter te horen. Onder water heeft die ontvanger een hele wijde range. Het lokaliseringssysteem zit dan ook onder water aan de boot bevestigd. Maar je zou hem ook aan autonome vaartuigen kunnen bevestigen. Dat zou uitkomst kunnen bieden bij bijvoorbeeld reddingsacties.

Belangrijk

Zodra de badge het water raakt, begint het geluiden uit te zenden. Ook als de persoon buiten bewustzijn raakt of niet in staat is zelf geluid te maken. Als de persoon te laat wordt gevonden en is overleden, is het systeem nog steeds van groot belang. Verzekeringen keren namelijk geen geld uit als er geen lichaam wordt gevonden. Voor maritiem personeel en de nabestaanden is dat natuurlijk erg naar.


Single processing

De hoeveelheid data was nog het moeilijkste. Single processing is een van de lastigere aspecten voor een software engineer. Dat is weten wat letterlijk alle mogelijke signalen in je data inhouden en wat je ermee kunt doen. Het kan ook voorkomen dat je bepaalde data op verschillende manieren kunt gebruiken. Als iemand aan het verdrinken is hoor je drie geluiden: je hoort hem “help” roepen, spartelen, en je hoort bijvoorbeeld nog een omgevingsgeluid. Dan moet je de juiste gegevens eruit halen en combineren om er betekenis aan te geven. Dat was wel een uitdaging.

Als vrouw werd ik in de IT-wereld vaak niet serieus genomen. Er was zelfs een docent die tegen me zei: “IT is een mannenwereld, wat doe je hier?” Ik zei tegen hem: “Ik ga hier naar school. Daar kun je niets aan veranderen.” Op het moment dat je dat meemaakt moet je er gewoon voor blijven gaan. Want als hij het kan, waarom zou ik het dan niet kunnen?

Omdenker

Mijn publicaties zijn zelfs in de Verenigde Staten terechtgekomen en daar vonden ze het project ook erg gaaf. Vooral omdat autonoom varen steeds meer in de belangstelling is. Ze hebben gezegd dat ze het zien als een echte omdenker. Men denkt over het algemeen veel meer aan levende mensen. Als we praten over verzekeringen kunnen die, zeker in de VS, hoog oplopen. Ik heb al contact gehad met verschillende bedrijven die wellicht mijn systeem willen fuseren met hun eigen software. Ik zou het ze kunnen verkopen. En daar doen we het natuurlijk allemaal voor, haha!

Informatica

Wil je meer weten over de opleiding Informatica?

Bezoek de website van Hogeschool Rotterdam